1850-1940 | Wederopbouw | Na '65
  • architect
  • straat
  • stijl
  • functie
  • tools
  • Gereedschap

    Spoorwegwerken Oost

    Behalve personenverkeer over de lijnen Amsterdam-Utrecht en Amsterdam-Hilversum was er begin jaren 1930 ook intensief goederenvervoer van en naar het Oostelijk Havengebied en naar de veemarkt en het abattoir. Al die treinen reden over lage banen door Oost, waar steeds langer gewacht moest worden voor overwegen.

    Bij enkele overwegen waren voetgangersbruggen gebouwd, maar daar had het toenemende wegverkeer uiteraard niet veel aan. Voor elektrische trams was het helemaal onmogelijk om de spoorbanen te kruisen. De snel groeiende Indische Buurt was per tram alleen bereikbaar via de onderdoorgang in de Zeeburgerdijk.

    Al in 1901 was duidelijk dat het spoor de ontwikkeling van hele stadsdelen in de weg stond, maar tot concrete actie kwam het niet. In 1926 begon de gemeente Amsterdam nieuwe onderhandelingen met het rijk en met de spoorwegmaatschappijen. In 1934 was er eindelijk een akkoord en kon het werk beginnen.

    De belangrijkste onderdelen van de Spoorwegwerken Oost, zoals het project ging heten, waren:

    * sluiting van station Weesperpoort
    * bouw van een nieuw station Amstel
    * sloop van het oude stationnetje Muiderpoort, bouw van een nieuw station Muiderpoort iets verder naar het zuiden
    * ophoging van alle spoorbanen door de aanleg van spoordijken met onderdoorgangen. Twaalf overwegen verdwenen.

    Hiervoor moesten enkele tientallen nieuwe bruggen en viaducten worden gebouwd. Het plan voorzag ook in nieuwe opstel-, tractie- en rangeerterreinen langs de Dijksgracht, in de Rietlanden en in de Watergraafsmeer, en een stukje ringspoor tussen de Watergraafsmeer en Duivendrecht. Voor de uitvoering werd tien jaar uitgetrokken; het meeste werk was nog voor de Tweede Wereldoorlog gereed. De treinen bleven al die tijd gewoon rijden.

    Alle complexen

    Bronnen & links:
    Laatste wijziging:
    maart 2019
    Link Twitter Facebook E-mail