1850-1940 | Wederopbouw | Na '65
>>>
  • architect
  • straat
  • stijl
  • functie
  • tools
  • Gereedschap

    Het eiland Oostenburg was vanouds een industriegebied. Hier bevonden zich sinds de zeventiende eeuw de scheepswerven van de VOC. Paul van Vlissingen begon er in 1826 een reparatiewerkplaats voor stoommachines, onder meer in een oud pand van de VOC. In 1850 was het bedrijf, de Fabriek van Stoom- en Andere Werktuigen, al de grootste machinewerkplaats van Nederland, met zo'n 1000 werknemers. Er werden stoommachines maar ook stalen bruggen gebouwd.

    Het bedrijf maakte ook spoorwegmaterieel, en mede daarom heette het vanaf 1891 Nederlandsche Fabriek van Werktuigen en Spoorwegmaterieel. Het telegramadres 'Werkspoor' werd al snel de gangbare naam. Voor een flinke order - 40 locomotieven en 400 goederenwagons - werden door architect A.L. van Gendt drie grote nieuwe fabriekshallen gebouwd, later uitgebreid met nog twee hallen.

    De fabricage van spoorwegmaterieel werd in 1916 verplaatst naar Utrecht. In Amsterdam legde Werkspoor zich toe op het maken van onder meer scheepsmotoren.

    Na de Tweede Wereldoorlog volgde een fusie met werktuigbouwer Stork (1954) en de overname door het Finse concern Wärtsilä (1989). In de jaren 1990 kwam een einde aan de bedrijvigheid op Oostenburg.

    Werkspoor

    Alle complexen

    Laatste wijziging:
    september 2016