1850-1940 | Wederopbouw | Na '65
>>>
  • architect
  • straat
  • stijl
  • functie
  • tools
  • Gereedschap

    Gerrit Jan Rutgers werd geboren in Ellecom. Hij ging in de leer in het aannemersbedrijf van zijn vader, waar zijn interesse voor bouwkunst werd gewekt.

    Begin 20e eeuw trok hij naar het westen. Hij werkte van 1902 tot 1905 voor spoorwegarchitect Margadant, en, na zijn verhuizing naar Amsterdam, voor de vernieuwende architect Willem Kromhout (1906-1909). Bij H. Bonda werkte Rutgers aan de Valeriuskliniek (1910).

    Tussen 1915 en 1919 werkte hij bij de Dienst der Publieke Werken, waar de Amsterdamse School zich destijds stevig aan het nestelen was. Rutgers, die aanvankelijk beïnvloed was door het rationalisme van Berlage, zou de productiefste Amsterdamse School-architect worden. Hij werkte bij PW onder meer aan de telefooncentrale aan het Singel (1917-1919, samen met P.L. Marnette).

    In 1919 begon hij voor zichzelf. Hij heeft in Amsterdam naar schatting 7000 woningen ontworpen, vooral in de gordel '20-'40. Dat waren niet alleen complexen met etagewoningen, maar ook vrijstaande villa's. Rutgers ontwierp ook het Carltonhotel in de Vijzelstraat (1925-1929), wellicht zijn bekendste ontwerp.

    Na de oorlog bleef hij actief, zij het minder productief. Hij herstelde enkele door de oolog beschadigde panden van Van der Pek in Noord. Een van zijn laatste werken was de Maranathakerk aan de Hunzestraat in Zuid (1955), samen met Groenewegen en Mieras.

    G.J. Rutgers

    1877 - 1962

    Alle personen en organisaties

    Laatste wijziging:
    augustus 2018