1850-1940 | Wederopbouw | Na '65
>>>
  • architect
  • straat
  • stijl
  • functie
  • tools
  • Gereedschap

    Keten van kruidenierswinkels. Piet de Gruyter verwerkte vanaf 1818 peulvruchten, zaden en granen, die hij rechtstreeks verkocht, aan boeren in de omgeving van 's-Hertogenbosch. Het bedrijf groeide gestaag tot een "stoomgrutterij en meelfabriek". Aan het eind van de negentiende eeuw opende het bedrijf een aantal winkels. Dat bleek een slimme zet.

    Het eerste Amsterdamse filiaal werd in 1902 geopend, op Nieuwendijk 35. Er zouden er nog zo'n zeventig volgen (1938: 40). Op het hoogtepunt in de jaren '60 had De Gruyter ruim 500 winkels in Nederland. De keten wist echter niet om te gaan met het fenomeen zelfbediening, dat rond die tijd een sterke opgang maakte. De Gruyter miste de aansluiting en raakte in de problemen. De laatste winkels sloten in 1976.

    In het verzuilde Nederland was de clientèle vooral katholiek.

    De keten had een voorkeur voor winkels op een hoek. In Amsterdam heeft het bedrijf enkele winkels laten bouwen, zoals in de Leidsestraat; de andere filialen kwamen in bestaande panden. Veel winkels hadden blauw geglazuurde tegels op de pui.

    De keten werkte met vaste architecten, die leiding gaven aan een bouwbureau. Aanvankelijk was dat W.G. Welsing (1858-1942), en vanaf 1928 T.P. Wilschut (1905-1961).

    De Gruyter

    1818 - 1976

    Alle personen en organisaties

    Laatste wijziging:
    augustus 2018