1850-1940 | Wederopbouw | Na '65
  • architect
  • straat
  • stijl
  • functie
  • tools
  • Gereedschap

    Mozes en Aäronkerk. Waterlooplein 207

    Datering:
    1837-1841
    Architect:
    Suys, T.F.
    Bouwstijl:
    Neoclassicisme XIXA
    Oorsponkelijke functie:
    Kerk
    Status:
    Rijksmonument

    De Sint Antonius van Padua, een rooms-katholieke kerk die beter bekend is als de Mozes en Aäronkerk. Het is een driebeukige hallenkerk met twee fronttorens.

    Oorspronkelijk stond de kerk aan een gracht, de Houtgracht. Die werd in 1882 gedempt. Rechts van de kerk stonden oorspronkelijk nog allerlei panden, waaronder de pastorie; die werden in de 20e eeuw gesloopt om het Mr. Visserplein mogelijk te maken.

    Het is een waterstaatskerk: gebouwd onder toezicht van ingenieurs van Rijkswaterstaat, en met geld van de rijksoverheid.

    Architect T.F. Suys (1783-1861) was een Zuid-Nederlander (Oostende) die in 1820 door Willem I tot docent bouwkunde aan de Academie van Beeldende Kunsten was benoemd. De Belgische koning Leopold I benoemde hem na de Belgische revolutie van 1830 tot hofarchitect. Zijn ontwerpen zijn vrijwel zonder uitzondering neoclassicistisch.

    Het atelier van de beeldhouwers Van den Bossche en Crevels kreeg in 1901 de opdracht voor een nieuwe kruisweg, een reeks voorstellingen van de laatste dagen van Christus. Die werd in 1921 ingewijd, kort voordat Van den Bossche overleed.

    De kerk staat op de plek waar eerder in de huizen Mozes en Aäron een schuilkerk was. De naam van de schuilkerk ging over op de nieuwe kerk.

    Bronnen & links:
    Laatste wijziging:
    juli 2017
    Link Twitter Facebook E-mail

    Er zijn 54 afbeeldingen in de beeldbank van het Stadsarchief die gerelateerd zijn aan dit adres.

    Zoeken