1850-1940 | Wederopbouw | Na '65 | Complexen | Personen & organisaties | Thema's | Bouwstijlen
  • architect
  • straat
  • stijl
  • functie
  • tools
  • Selecties van bouwwerken

    Gereedschap

    Vredeskerk. Vredeskerkplein 1, Pijnackerstraat 9-11

    Datering:
    1923-1924
    Architect:
    Bekkers, J.
    Bouwstijl:
    Neoromaanse stijlelementen, vermengd met Amsterdamse School-details
    Oorsponkelijke functie:
    Kerk en pastorie
    Status:
    Gemeentelijk monument

    De rooms-katholieke parochiekerk "Onze Lieve Vrouw Koningin van de Vrede", kortweg Vredeskerk genoemd, met pastorie en 50 meter hoge toren. De parochie werd gesticht tijdens de Eerste Wereldoorlog, in 1918, toen ook het neutrale Nederland snakte naar vrede.

    Architect Bekkers hanteerde het motto 'Alles zien op het altaar', destijds een trend in de katholieke gemeente. Hierdoor wordt op geen van de 1500 zitplaatsen het zicht op het altaar ontnomen door zuilen.

    Josephus Antonius Maria Bekkers was de zoon van P.J. (Peter) Bekkers, die ook enkele kerken in Amsterdam heeft ontworpen, waaronder de Boomkerk aan de Admiraal De Ruijterweg. Jos (1892-1945) overleed in Buchenwald.

    De kerk staat op een katholiek eilandje in de Pijp. Bekkers ontwierp er ook de broeder- en zusterhuizen aan de Van Hilligaertstraat en de school in de Ferdinand Bolstraat. De schoolgebouwen op de hoek Ferdinand Bol - Cornelis Troostplein - Pijnackerstraat werden ontworpen door architect J.J.M. van Halteren.

    Dagblad De Tijd schreef bij de inwijding van de kerk op 7 augustus 1924:

    De Vredeskerk is èn door de bewonderenswaardige verdeeling van de te bebouwen ruimte (een puntig terrein) èn door het aanpassen van verschillende onderdelen, tot de kleinste toe, aan den stijl, een meesterstukje van modernen baksteenbouw. Zij bevat 1500 zitplaatsen waarvan er 300 zich bevinden op de groote tribune boven den ingang. De verschillende aanbouwen bestaan uit pastorie en devotiekapellen, welke laatste door ijzeren hekken van het middenschip zijn gescheiden en die door aparte deuren van buitenaf bereikbaar zijn. Buitendien bevinden zich nog, eenige treden hooger dan het middenschip en aan weerszijden van het altaar, uitbouwen, waarin zitplaatsen speciaal voor kinderen zijn aangebracht. De zijmuren worden gebroken door twee uitspringende nissen tussehen de biechtstoelen, waarin devotiegroepen worden geplaatst.

    Om eenige afmetingen te noemen: de triumfboog vóór het priesterkoor heeft een spanning van 15 M., terwijl die, welke in het middenschip is geplaatst, een spanning van 18 M. heeft. De kerk zelve heeft een lengte van 55 M. en de toren een hoogte van 50 M. (daarbij inbegrepen de ijzeren spits van 10 M.).

    Het dak bestaat uit ijzerconstructie met dubbel cassetteplafond (bruin en paarsgebeitst). In den toren hangen drie luiklokken, genoemd naar de Wijzen uit het Oosten.

    Wij spraken reeds over modernen baksteenbouw; slechts enkele sluitstukjes en een veertiental kolommen zijn uit natuursteen gehouwen. De kerk leent zich niet tot inwendige beschildering: de baksteenen (geel-grijze klinkers) zijn ongevoegd gelaten, zoodat het geheel meer spreekt.

    Het meubileeren van de kerk is geheel toevertrouwd aan de zorg van den architect, den heer Jos. Bekkers, die haar in overeenstemming brengt met den bouwstijl.

    Bronnen & links:
    Laatste wijziging:
    september 2017
    Link Twitter Facebook E-mail

    Er zijn 24 afbeeldingen in de beeldbank van het Stadsarchief die gerelateerd zijn aan dit adres.

    Zoeken